ForumZero

1donem 1yasama yılı

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Zero

  • *
  • 1.757
  • 3153
  • Cinsiyet: Bay
    • Profili Görüntüle
1donem 1yasama yılı
« : 25 Şubat 2011, 17:54:28 »


    MUSTAFA KEMAL                  PAŞA(Ankara)                    Sayın milletvekilleri!

                   Bu gün içinde                  bulunduğumuz durumu büyük Meclisinizin huzurunda tam olarak ortaya koyabilmek                  için bazı açıklamalarda bulunmak istiyorum. Arzedeceğim konular birkaç bölüme                  ayrılabilir:

                   Birinci bölüm,                  Ateşkesten Erzurum Kongresine kadar geçen süre içindeki durumla ilgilidir.

                   İkinci                  bölüm, Erzurum Kongresinden 16 Mart tarihinde                  İstanbul'un düşmanlar tarafından işgal edildiği güne kadar olan süreyi içine                  almaktadır.

                   Üçüncü bölüm, ise 16 Mart’tan şu dakikaya kadar olan durumla ilgili olacaktır.

                   Açıklamalarım                  birtakım belgelere dayanacaktır. İzninizle o belgeleri gerektikçe burada okuyacağım.                  Yalnız birinci dönem ile ilgili açıklamalarım belki biraz şahsi olacaktır. İçinde                  bulunduğumuz durumu bütünüyle aydınlatabilmek için o dönemden söz etmeyi gerekli                  buluyorum.

                   Yüce makamlarınızca                  da bilindiği gibi, Ahmet İzzet Paşa Hükümeti,                  milli temele dayanan âdil bir barışı sağlayabilmek umudu ile ateşkes istedi.                  Bağımsızlığı uğrunda dürüst ve cesur bir biçimde savaşan ulusumuz, 30 Ekim 1918                  tarihinde imza edilen ateşkes antlaşması ile silahını elinden bıraktı.

                   İtilâf donanmaları                  İstanbul'a girdikten sonra ateşkes antlaşmasının hükümleri bir tarafa bırakıldı;                  gün geçtikçe artan bir şiddetle, saltanat hakları, hükümetin                  gururu, milli onurumuz hiçe sayıldı. İttilâf heyetinden gördükleri özendirme                  ve koruma sayesinde Osmanlı uyruğundaki müslüman olmayan unsurlar her yerde                  küstahça saldırılara başladılar.

                   Meclis-i Mebusan'ın                  feshi, kuvvetini milletten almayan hükümetlerin                  sık sık değişmesi ve halkın vicdanından doğan milli birlik uğrundaki çalışmaların                  üzücü bir şekilde siyasi ihtiraslara kurban edilmesi yüzünden dünyaya karşı                  milli varlığımız duyurulamadı.

                   Yabancı kuvvetlerin                  işgali altında inleyen başkentimizde kan ağlayan bütün onurlu kişiler, millet                  aydınları, din ve devlet hizmetlerinin önde gelen kişileri, büyük hilâfet ve                  saltanat makamı milli bağımsızlığımızın bu tehlikeli durumdan kurtarılmasının                  ancak milli vicdandan doğan birliğin azim ve iradesine bağlı bulunduğuna iman                  getirdiler. Fakat İstanbul'un baskı ve işgal altında bulunması sebebiyle milli                  onuru korumaya maddeten olanak kalmamıştır.

                   İşte bu sırada,                  Anadolu'ya mülki ve askeri işlerle görevli olarak ordu müfettişliğine atandım.                  16 Mayıs 1919 günü İstanbul'u terk ettim, Samsun'da bu iş için görevlendirilmemi,                  din ve millete hizmet etmek için en büyük ve kutsal bir şeref olarak kabul ettim.

                   Milli vicdanın                  büyük iradesine bağlı olarak, milleti bağımsız ve vatanımızı düşmanlardan arınmış                  görünceye kadar çalışmak andıyla 16 Mayıs 1919 günü İstanbul'dan ayrıldım. Samsun'da                  işe başladım. İlk düşüncem, ülkemizde güvenliği kendi olanaklarımızla gerçekleştirebileceğimiz                  inancı oldu. Aslında Canik Livası'nın (Merkezi Samsun'da olan o zamanki sancağın                    adı) özel durumu da bu konuda en hızlı biçimde davranılmasını gerekli kılmakta                  idi. Gerçekten Rumların egemenliğini ve islâm halkının tutsaklığını amaçlayan,                  Atina ve İstanbul komitaları tarafından yönetilen Pontus Hükümeti,                  Karadeniz sahili ile kısmen Amasya ve Tokat'ın kuzey ilçelerinde oturan Osmanlı                  Rumlarının hayallerini körüklüyordu. Alınan önlemler sayesinde başarılı sonuç                  elde edildi. Fakat bu önlemler ve başarı yalnız Pontus dolayları ile sınırlı                  idi. Halbuki her gün haksızlıklarını artıran İtilâf Devletlerine milli varlığımızı                  siyasi olarak kanıtlamak ve fiili saldırılar karşısında ulusun namus ve bağımsızlığını                  bilfiil korumak çok önemli idi. Aslında doğuda ve batıda, hemen ülkemizin her                  yanında millet ve vatan haklarını korumak ve kollamak için dernekler kurulmuştu.                  Bu dernekler, düşmanlarının esaret boyunduruğuna girmemek amacı ile milli vicdanın                  azim ve iradesinden doğmuş kuruluşlardı.

                   Bu sıralarda,                  bütün belediye başkanlarımıza İstanbul'da İngiliz Muhipleri Cemiyeti (İngiliz                    Dostları Derneği.)                  kurulduğu ve her yerde derneğe katılarak İngilizlere yardım edilmesinin gereği                  konusunda Said Molla imzası ile bir telgraf geldi. Bu olayda Hükümetin                  ilgi derecesini ölçmek için Sadrazam (Başbakan) olan Ferit Paşa’dan bilgi istedim.                  Hiçbir cevap alamadım.

                   Bilinmeyen kişiler                  tarafından başlatılan böyle düzensiz ve çeşitli siyasi maceralara yönelik girişimlerin,                  büyük felâketlere sebep olacağını anlayan ulus, Said Molla’nın çağrısını önemsemedi.

                   Binlerce saldırı                  ve haksızlıklar altında inleyen ve İzmir faciası olayı karşısında kan ağlayan                  millet, hükümetten ve itilâf devletleri temsilcilerinden                  ağlayarak yardım ve hak isterken, pek çok belediye                  başkanı ve birçok milli hakları koruma dernekleri gönderdikleri telgraflarda                  hakkımda güvenlerini bildirerek benden bu konuda çalışma ve özveri istiyorlardı.

                   Yaşamımı ve kişiliğimi                  adadığım soylu ve ezilmiş ulusumun bu haklı isteği üzerine artık benim için                  kutsal görev, milli iradeye uymayı her şeyin üzerinde görmekti. (Sürekli alkışlar)

                   Bunun üzerine                  yayınladığım bir genelge ile millete kesin sözümü verdim. işbu genelgenin son                  cümlesi şöyle idi:«Geçirdiğimiz şu ölüm ve kalım günlerinde, bütün milletçe                  her tarafta arzu ve coşku ile elde edilmeye azmedilen milli bağımsızlığımız                  uğrunda tüm varlığımla çalışacağıma güvenmenizi isterim. Bu kutsal amaç uğrunda                  ulusumla birlikte sonuna kadar çalışacağıma da mukaddesatım adına söz veririm»

                   27 Mayıs 1919                  günü «Türkiye - Havas Reuter» adında itilâf devletlerinin kurduğu ajans, bildiğiniz                  gibi toplanan Saltanat Şürası                  (Padişahlık Danışma Kurulu) hakkındaki açıklamalarında «Genel kurulun                  düşüncesinin, Türkiye için büyük devletlerden birinin koruyuculuğunu sağlamak                  olduğu» kaydı ile yayın ve bildiride bulundu. Bu yayının doğruluk derecesi hakkında                  bütün ulusta büyük bir şüphe ve tereddüt uyandı. Ajans haberinin tamamen bir                  uydurmaya dayandığı ve Saltanat Şürasının                  hiçbir şeye karar veremediği, çoğunluğun hükümete                  güven duymadıkları ve geleceğimizle ilgili olayın bir milli şüraya                  sunulmasının gerektiği konusunda konuşmalar yapıldığı, bundan dolayı herkesin                  milli bağımsızlık taraftarı olduğu anlaşıldı. Bunun üzerine Sadaret Makamı’na                  aşağıda açıklayacağım bilgileri sundum ve durumdan halkı haberdar ettim.

                   

                   Y